روزنامه نگار معروف نسبت به فوت آزاده نامداری واکنش نشان داد!

روزنامه نگار معروف(غزاله دلفانی)در واکنش به فوت آزاده نامداری نوشت.

Screenshot_2021-03-30 All Posts • Instagram

بعد از دو روز واکنش نشان میدهم:

بعید میدانم وقتی خبر فوت (یا خودکشی) آزاده_نامداری را اعلام کردند،کسی روی دو پایش بلند شده باشد و بِشکَن زده و یا حتی به کسی که کنارش نشسته گفته باشد:«آخیش،اینم رفت!»

خود من یکی از آن‌هایی بودم که آن روزهای «خر فرض شدنم» توسط وی که گفت:«خدا رو شکر چادریم!» و باد روسری و چادرش را برد و شیشه آبجو به دستش داد و یا روزی که راست راست به چشمان مونا برزویه زل زد و به #حریم_شخصی و حجابش جلو دوربین #تجاوز کرد،نقد داشتم و در موردش نوشتم!

آیا از این نوشتن و آن روزها عملکرد و بروز آنچه از قلمم تراوش کرد پشیمانم و وجدان درد دارم؟ مسلماً خیر !

آن روزها از عملکرد این خانم و رفتار ناشایستش به عنوان یک مجری،یک رسانه‌ای، یک هموطنِ از پشت خنجر بزنِ به بهایِ ماندن در مسندِ قدرت و جلوی دوربین،عصبانی و ناراحت بودم و امروز هم از اینگونه مردنش،از اینگونه بی‌مادر شدن فرزندش،از بی‌فرزند شدن والدینش ناراحتم!

آیا نمی‌توان از هردوی این‌ها ناراحت بود؟!

چرا هنوز یک عده فکر میکنند هر بلایی هرکسی سرمان آورد و لب و قلم به اعتراض گشودیم،میشویم جلاد و بدترین هستیم و قضاوت کرده‌ایم؟

چرا خودمان برای خودمان آزادی و حق و حقوق شهروندی و زندگی انسانی قائل نیستیم؟

چرا تاریخ که هیچ،حافظه‌ی معاصرمان هم دچار خدشه کرده‌ایم و نمیتوانیم نقطه‌های دردسر و پازلِ عللِ بدبختی امروزمان را کنار هم بچینیم و فقط یکدیگر را به «هیس،ساکت» دعوت میکنیم؟

پس فرقِ کسی که عمری بدون رانت خوری،بدون زیر پا گذاشتن نفع هموطن،بدون زیر پا گذاشتن انسانیت،سال‌ها با حقوق بخور و نمیر زندگی میگذراند ولی حق و حقوق کسی را پایمال نمیکند چیست؟

فرق همان‌هایی که با همین خانم در یک سازمان (صدا و سیما) همکار هستند و شما هیچ وقت از آن‌ها بدی و ضد مردم بودن نمی‌بینید اما همیشه بحث #صداوسیما که میشود،همه را با یک چوب میزنید که اگر سالم بود و فلان که در این سازمان کار نمیکرد چه؟

چرا اگر شخصی فوت کرد،مقدس میشود و به جز خودش،باقی مردم را بابت اعتراض به حق سال‌ها پیششان قضاوت میکنید اما دروغ و ریای وی جلو دوربین برنامه‌هایی که از جیب تک‌تک‌مان ساخته و نمایش داده میشود،به ما بی‌ربط میشود و اعتراضمان،انگِ قضاوت میخورد؟

.

همه بدانند:

رامبدهای جوان،

مهران‌های مدیری،

پرویزهای پرستویی،

شهاب‌های حسینی،

و...

کسی مرگتان را نمیخواهد اما:

روزی رفتن شما هم کارنامه‌ی اعمالتان را برای همیشه می‌بندد و آن روز مردم،شما را با آنچه بودید در تاریخ ثبت میکنند وَلو این نوع ثبت کردن،برای بازماندگانتان خوشایند نباشد

 

ارسال نظر